صفحه 568

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَـٰهُنَا حَمِيمٌ﴿٣٥﴾

پس امروز او را در اینجا حمایتگری نیست.

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ﴿٣٦﴾

و خوراکی جز چرکابه ندارد،

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَـٰطِـُٔونَ﴿٣٧﴾

که آن را جز خطاکاران نمی‌خورند.

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ﴿٣٨﴾

پس نه [چنان است که می‌پندارید]، سوگند یاد می‌کنم به آنچه می‌بینید،

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ﴿٣٩﴾

و آنچه نمی‌بینید،

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ﴿٤٠﴾

که [قرآن‌] قطعاً گفتار فرستاده‌ای بزرگوار است.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ﴿٤١﴾

و آن گفتار شاعری نیست [که‌] کمتر [به آن‌] ایمان دارید.

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ﴿٤٢﴾

و نه گفتار کاهنی [که‌] کمتر [از آن‌] پند می‌گیرید.

تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿٤٣﴾

[پیام‌] فرودآمده‌ای است از جانب پروردگار جهانیان.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ﴿٤٤﴾

و اگر [او] پاره‌ای گفته‌ها بر ما بسته بود،

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ﴿٤٥﴾

دست راستش را سخت می‌گرفتیم،

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ﴿٤٦﴾

سپس رگ قلبش را پاره می‌کردیم،

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَـٰجِزِينَ﴿٤٧﴾

و هیچ یک از شما مانع از [عذاب‌] او نمی‌شد.

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ﴿٤٨﴾

و در حقیقت، [قرآن‌] تذکاری برای پرهیزگاران است.

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ﴿٤٩﴾

و ما به راستی می‌دانیم که از [میان‌] شما تکذیب‌کنندگانی هستند.

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ﴿٥٠﴾

و آن واقعاً بر کافران حسرتی است.

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ﴿٥١﴾

و این [قرآن‌]، بی‌شبهه، حقیقتی یقینی است.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ﴿٥٢﴾

پس به [پاس‌] نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی.

سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ﴿١﴾

پرسنده‌ای از عذاب واقع‌شونده‌ای پرسید،

لِّلْكَـٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌ﴿٢﴾

که اختصاص به کافران دارد [و] آن را بازدارنده‌ای نیست.

مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ﴿٣﴾

[و] از جانب خداوند صاحب درجات [و مراتب‌] است.

تَعْرُجُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ﴿٤﴾

فرشتگان و روح، در روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است به سوی «او» بالا می‌روند.

فَٱصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا﴿٥﴾

پس صبر کن، صبری نیکو.

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًا﴿٦﴾

زیرا آنان [عذاب‌] را دور می‌بینند،

وَنَرَىٰهُ قَرِيبًا﴿٧﴾

و [ما] نزدیکش می‌بینیم.

يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ﴿٨﴾

روزی که آسمانها چون فلز گداخته شود،

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ﴿٩﴾

و کوهها چون پشم زده گردد،

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا﴿١٠﴾

و هیچ دوست صمیمی از دوست صمیمی [حال‌] نپرسد،