صفحه 574

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمُزَّمِّلُ﴿١﴾

ای جامه به خویشتن فرو پیچیده،

قُمِ ٱلَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا﴿٢﴾

به پا خیز شب را مگر اندکی،

نِّصْفَهُۥٓ أَوِ ٱنقُصْ مِنْهُ قَلِيلًا﴿٣﴾

نیمی از شب یا اندکی از آن را بکاه،

أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ ٱلْقُرْءَانَ تَرْتِيلًا﴿٤﴾

یا بر آن [نصف‌] بیفزای و قرآن را شمرده شمرده بخوان.

إِنَّا سَنُلْقِى عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلًا﴿٥﴾

در حقیقت ما به زودی بر تو گفتاری گرانبار القا می‌کنیم.

إِنَّ نَاشِئَةَ ٱلَّيْلِ هِىَ أَشَدُّ وَطْـًٔا وَأَقْوَمُ قِيلًا﴿٦﴾

قطعاً برخاستن شب، رنجش بیشتر و گفتار [در آن هنگام‌] راستین‌تر است.

إِنَّ لَكَ فِى ٱلنَّهَارِ سَبْحًا طَوِيلًا﴿٧﴾

[و] تو را، در روز، آمد و شدی دراز است.

وَٱذْكُرِ ٱسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا﴿٨﴾

و نام پروردگار خود را یاد کن و تنها به او بپرداز.

رَّبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ فَٱتَّخِذْهُ وَكِيلًا﴿٩﴾

[اوست‌] پروردگار خاور و باختر، خدایی جز او نیست، پس او را کارساز خویش اختیار کن.

وَٱصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَٱهْجُرْهُمْ هَجْرًا جَمِيلًا﴿١٠﴾

و بر آنچه می‌گویند شکیبا باش و از آنان با دوری گزیدنی خوش فاصله بگیر.

وَذَرْنِى وَٱلْمُكَذِّبِينَ أُو۟لِى ٱلنَّعْمَةِ وَمَهِّلْهُمْ قَلِيلًا﴿١١﴾

و مرا با تکذیب‌کنندگان توانگر واگذار و اندکی مهلتشان ده.

إِنَّ لَدَيْنَآ أَنكَالًا وَجَحِيمًا﴿١٢﴾

در حقیقت پیش ما زنجیرها و دوزخ،

وَطَعَامًا ذَا غُصَّةٍ وَعَذَابًا أَلِيمًا﴿١٣﴾

و غذایی گلوگیر و عذابی پر درد است.

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ وَكَانَتِ ٱلْجِبَالُ كَثِيبًا مَّهِيلًا﴿١٤﴾

روزی که زمین و کوهها به لرزه درآیند و کوهها به سان ریگ روان گردند.

إِنَّآ أَرْسَلْنَآ إِلَيْكُمْ رَسُولًا شَـٰهِدًا عَلَيْكُمْ كَمَآ أَرْسَلْنَآ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ رَسُولًا﴿١٥﴾

بی‌گمان، ما به سوی شما فرستاده‌ای که گواه بر شماست روانه کردیم، همان گونه که فرستاده‌ای به سوی فرعون فرستادیم.

فَعَصَىٰ فِرْعَوْنُ ٱلرَّسُولَ فَأَخَذْنَـٰهُ أَخْذًا وَبِيلًا﴿١٦﴾

[ولی‌] فرعون به آن فرستاده عصیان ورزید، پس ما او را به سختی فرو گرفتیم.

فَكَيْفَ تَتَّقُونَ إِن كَفَرْتُمْ يَوْمًا يَجْعَلُ ٱلْوِلْدَٰنَ شِيبًا﴿١٧﴾

پس اگر کفر بورزید، چگونه از روزی که کودکان را پیر می‌گرداند، پرهیز توانید کرد؟

ٱلسَّمَآءُ مُنفَطِرٌۢ بِهِۦ ۚ كَانَ وَعْدُهُۥ مَفْعُولًا﴿١٨﴾

آسمان از [بیم‌] آن [روز] در هم شکافد؛ وعده او انجام یافتنی است.

إِنَّ هَـٰذِهِۦ تَذْكِرَةٌ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلًا﴿١٩﴾

قطعاً این [آیات‌] اندرزی است، تا هر که بخواهد به سوی پروردگار خود راهی در پیش گیرد.