Faqe 526

وَٱلنَّجْمِ إِذَا هَوَىٰ﴿١﴾

Pasha yllin kur perëndon,

مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَىٰ﴿٢﴾

shoku juaj (Muhammedi) as nuk e ka humbë as nuk e ka shmangë rrugën e drejtë!

وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلْهَوَىٰٓ﴿٣﴾

Ai nuk flet sipas qejfit të vet –

إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْىٌ يُوحَىٰ﴿٤﴾

Ajo (që flet ai) është vetëm Shpallja, që i ka ardhur atij,

عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ ٱلْقُوَىٰ﴿٥﴾

e mësoi atë një (engjëll) me fuqi të madhe,

ذُو مِرَّةٍ فَٱسْتَوَىٰ﴿٦﴾

me inteligjencë të lartë, e u paraqit (në formën e vet),

وَهُوَ بِٱلْأُفُقِ ٱلْأَعْلَىٰ﴿٧﴾

duek qenë në sferat e larta (qiellore),

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ﴿٨﴾

pastaj u afrua, e u lëshua, -

فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَىٰ﴿٩﴾

afër (sa) dy harqe ose edhe më afër,

فَأَوْحَىٰٓ إِلَىٰ عَبْدِهِۦ مَآ أَوْحَىٰ﴿١٠﴾

e ia shpalli robit të Tij (Pejgamberit) atë që ia shpalli.

مَا كَذَبَ ٱلْفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ﴿١١﴾

Zemra e tij nuk e përgënjeshtroi atë që e pa,

أَفَتُمَـٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ﴿١٢﴾

vallë, a po polemizoni me te për atë që e ka parë?

وَلَقَدْ رَءَاهُ نَزْلَةً أُخْرَىٰ﴿١٣﴾

Ai (Muhammedi), me të vërtetë, e ka parë atë (Xhebrailin) edhe një herë tjetër,

عِندَ سِدْرَةِ ٱلْمُنتَهَىٰ﴿١٤﴾

te Sidretul muntehaja,

عِندَهَا جَنَّةُ ٱلْمَأْوَىٰٓ﴿١٥﴾

tek ajo (Sidrea) është xhenneti – strehim,

إِذْ يَغْشَى ٱلسِّدْرَةَ مَا يَغْشَىٰ﴿١٦﴾

kur Sidrën e mbuloi ajo që e mbulonte, (një mbulesë e madhe),

مَا زَاغَ ٱلْبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ﴿١٧﴾

shikimi i tij (Muhammedit) nuku shmang, as që e kaloi (kufirin e caktuar).

لَقَدْ رَأَىٰ مِنْ ءَايَـٰتِ رَبِّهِ ٱلْكُبْرَىٰٓ﴿١٨﴾

Ai, me të vërtetë, i pa argumentet më madhështore të Zotit të tij.

أَفَرَءَيْتُمُ ٱللَّـٰتَ وَٱلْعُزَّىٰ﴿١٩﴾

A e keni pa Latin dhe Uzzan (si janë)?

وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلْأُخْرَىٰٓ﴿٢٠﴾

Dhe Menatin, të tretin, të mbramin (sipas shkallës)? –

أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلْأُنثَىٰ﴿٢١﴾

Vallë, a për ju janë djemtë, e për Ate (Perëndinë) vajzat?!

تِلْكَ إِذًا قِسْمَةٌ ضِيزَىٰٓ﴿٢٢﴾

Kjo ndarje është e padrejtë. –

إِنْ هِىَ إِلَّآ أَسْمَآءٌ سَمَّيْتُمُوهَآ أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَـٰنٍ ۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهْوَى ٱلْأَنفُسُ ۖ وَلَقَدْ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلْهُدَىٰٓ﴿٢٣﴾

Ata (idhujt) janë vetëm emra që ua keni ngjitur ju dhe të parët tuaj, e Perëndia nuk ju ka dërguar për ta – kurrfarë argumenti. Ata ndjekin vetëm dyshimin dhe atë që janë të prirur; e, me të vërtetë, atyre u ka ardhur prej Zotit të tyre udhëzimi në rrugën e drejtë.

أَمْ لِلْإِنسَـٰنِ مَا تَمَنَّىٰ﴿٢٤﴾

Ose, a për njeriun janë (të gjitha) çka dëshiron,

فَلِلَّهِ ٱلْـَٔاخِرَةُ وَٱلْأُولَىٰ﴿٢٥﴾

vetëm Perëndisë i përkasin (të gjitha), ajo dhe kjo botë!

۞ وَكَم مِّن مَّلَكٍ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ لَا تُغْنِى شَفَـٰعَتُهُمْ شَيْـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعْدِ أَن يَأْذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرْضَىٰٓ﴿٢٦﴾

E, sa engjëj ka në qiej – ndërmjetësimi i të cilëve nuk bën dobi asgjë, përveç pasi të japë leje Perëndia, për kë të dojë Ai dhe kush është i denjë për te.