Faqe 569

يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ﴿١١﴾

e, njëri-tjetrin do ta shohin. Atëherë, fajtori, dëshiron të paguajë dënimin e asaj Dite me djemtë e vet,

وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ﴿١٢﴾

me gruan e vet dhe vëllain e vet,

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ﴿١٣﴾

dhe me farefisin e tij të ngushtë,

وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنجِيهِ﴿١٤﴾

si dhe me të gjithë ata që gjenden në faqe të Tokës – vetëm për të shpëtuar.

كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ﴿١٥﴾

Jo, kurrsesi! Ai është zjarri,

نَزَّاعَةً لِّلشَّوَىٰ﴿١٦﴾

që duke e kapur për kokë,

تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ﴿١٧﴾

e tërheq kah veti atë (njeri) që ia ka kthyer shpinën dhe i është shmangur të vërtetës!

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ﴿١٨﴾

Dhe ka grumbulluar (pasuri) dhe ka depozituar (duke mos dhënë asgjë).

۞ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا﴿١٩﴾

Njeriu, me të vërtetë, është krijuar lakmus vetjak:

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًا﴿٢٠﴾

kur e goditë e liga – dëshpërohet

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا﴿٢١﴾

e kur t’i bie e mira – bëhet koprrac (nuk jep – refuzon),

إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ﴿٢٢﴾

pos besimtarëve,

ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ﴿٢٣﴾

të cilët në lutjet e veta (namaz) janë të qëndrueshëm;

وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ﴿٢٤﴾

dhe që në pasurinë e tyre ka të caktuar një pjesë,

لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ﴿٢٥﴾

për lypësin dhe për të varfërin (që nuk e zgjatë dorën),

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ﴿٢٦﴾

dhe ata që besojnë Ditën e Kijametit

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ﴿٢٧﴾

dhe ata që druajnë nga dënimi i Zotit të tyre, -

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ﴿٢٨﴾

e, me të vërtetë, (askush) nuk është i sigurtë prej dënimit të Zotit të vet –

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَـٰفِظُونَ﴿٢٩﴾

dhe ata që i ruajnë pjesët e turpshme të organizmit të vet,

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ﴿٣٠﴾

përveç ndaj bashkëshorteve të tyre dhe ato që i kanë në pronësi – at, a me të vërtetë, nuk meritojnë qortim, -

فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ﴿٣١﴾

e kush kërkon jashtë këtyre caqeve, është kundërvajtës,

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَـٰنَـٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ﴿٣٢﴾

edhe ata që i ruajnë amanetet dhe i plotësojnë obligimet e tyre,

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَـٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ﴿٣٣﴾

edhe ata që dëshminë e tyre e zbatojnë

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ﴿٣٤﴾

edhe ata të cilët e kryejnë namazin (në kohën) e rregullt,

أُو۟لَـٰٓئِكَ فِى جَنَّـٰتٍ مُّكْرَمُونَ﴿٣٥﴾

ata në kopshtie të xhennetit do të nderohen.

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ﴿٣٦﴾

Përse jobesimtarët nxitojnë kah ti;

عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ﴿٣٧﴾

djathtas e majtas, tuba-tuba?!

أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ﴿٣٨﴾

E që çdonjëri prej tyre dëshiron të hyjë në xhennetin e dhuntive (pa merita)? –

كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ﴿٣٩﴾

Kurrsesi! Ne, me të vërtetë, i kemi krijuar ata, prej asaj që e dinë!