หน้า 568

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَـٰهُنَا حَمِيمٌ﴿٣٥﴾

ดังนั้น วันนี้เขาจะไม่มีมิตรสนิท ณ ที่นี้

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ﴿٣٦﴾

และไม่มีอาหารอย่างใด นอกจากน้ำหนองที่ไหลมาจากแผลของชาวนรก

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَـٰطِـُٔونَ﴿٣٧﴾

ไม่มีผู้ใดกินมัน นอกจากบรรดาผู้กระทำความผิด

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ﴿٣٨﴾

เปล่าเลย ข้าขอสาบานต่อสิ่งที่พวกเจ้ามองเห็น

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ﴿٣٩﴾

และสิ่งที่พวกเจ้ามองไม่เห็น

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ﴿٤٠﴾

แท้จริงอัลกรุอานนั้นคือคำกล่าวของร่อซูลผู้ทรงเกียรติ

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ﴿٤١﴾

และมิใช่คำกล่าวของนักกวี ส่วนน้อยเท่านั้นที่พวกเจ้าศรัทธา

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ﴿٤٢﴾

และไม่ใช่คำกล่าวของนักพยากรณ์ส่วนน้อยเท่านั้นที่พวกเจ้าใคร่ครวญ

تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿٤٣﴾

เป็นการประทานมาจากพระเจ้าแห่งสากลโลก

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ﴿٤٤﴾

และหากเขา (มุฮัมมัด) เสกสรรกล่าวคำเท็จบางคำแก่เราแล้ว

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ﴿٤٥﴾

เราก็จะจับเขาด้วยความมั่นคง

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ﴿٤٦﴾

แล้วเราก็จะตัดเส้นชีวิตให้ขาดไปจากเขา

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَـٰجِزِينَ﴿٤٧﴾

ดังนั้นจะไม่มีผู้ใดในหมู่พวกเจ้าเป็นผู้คุ้มกันเขาได้

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ﴿٤٨﴾

และแท้จริงอัลกุรอานนั้นเป็นข้อเตือนสติแก่บรรดาผู้ยำเกรง

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ﴿٤٩﴾

และแท้จริงเรารู้อย่างแน่นอนว่ามีบรรดาผู้ปฏิเสธอัลกุรอานในหมู่พวกเจ้า

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ﴿٥٠﴾

และแท้จริงอัลกุรอานนั้น เป็นการเศร้าโศกเสียใจแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ﴿٥١﴾

และแท้จริงอัลกุรอานนั้นคือความจริงอันเที่ยงแท้แน่นอน

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ﴿٥٢﴾

ดังนั้นเจ้าจงให้ความบริสุทธิ์ด้วยพระนามแห่งพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่

سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ﴿١﴾

มีคนหนึ่งได้ขอการลงโทษที่จะต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

لِّلْكَـٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌ﴿٢﴾

สำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นไม่มีผู้ปัดป้องใด ๆ ให้พ้นจาการลงโทษไปได้

مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ﴿٣﴾

(การลงโทษนั้น) มาจากอัลลอฮฺ ผู้เป็นเจ้าของแห่งทางขึ้นสู่เบื้องสูง

تَعْرُجُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ﴿٤﴾

มะลาอิกะฮฺและอัรรูหฺ (ญิบริล) จะขึ้นไปหาพระองค์ในวันหนึ่งซึ่งกำหนดของมันเท่ากับห้าหมื่นปี (ของโลกดุนยานี้)

فَٱصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا﴿٥﴾

ดังนั้นเจ้าจงอดทนด้วยความอดทนที่ดีงามเถิด

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًا﴿٦﴾

แท้จริงพวกเขา (มุชริกีน)มองเห็นการลงโทษว่าเป็นเรื่องห่างไกล

وَنَرَىٰهُ قَرِيبًا﴿٧﴾

แต่ว่าเราเห็นมัน (การลงโทษ) นั้นเป็นเรื่องใกล้

يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ﴿٨﴾

วันที่ท้องฟ้าจะเป็นเช่นทองแดงที่หลอมละลาย

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ﴿٩﴾

และบรรดาภูเขาจะเป็นเช่นขนสัตว์ที่ปลิวว่อน

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا﴿١٠﴾

และมิตรสหายจะไม่ถามถึงกัน