86. سوره At-Taariq The Morning Star

وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ﴿١﴾

سوگند به آسمان و آن اختر شبگرد.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ﴿٢﴾

و تو چه دانی که اختر شبگرد چیست؟

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ ﴿٣﴾

آن اختر فروزان.

إِن كُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ ﴿٤﴾

هیچ کس نیست مگر اینکه نگاهبانی بر او [گماشته شده‌] است.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ مِمَّ خُلِقَ ﴿٥﴾

پس انسان باید بنگرد که از چه آفریده شده است؟

خُلِقَ مِن مَّآءٍ دَافِقٍ ﴿٦﴾

از آب جهنده‌ای خلق شده،

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ﴿٧﴾

[که‌] از صلب مرد و میان استخوانهای سینه زن بیرون می‌آید.

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌ ﴿٨﴾

در حقیقت، او [= خدا] بر بازگردانیدن وی بخوبی تواناست.

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ ﴿٩﴾

آن روز که رازها [همه‌] فاش شود،

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ ﴿١٠﴾

پس او را نه نیرویی ماند و نه یاری.

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ ﴿١١﴾

سوگند به آسمان بارش‌انگیز،

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ ﴿١٢﴾

سوگند به زمین شکافدار [آماده کشت‌]،

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ﴿١٣﴾

[که‌] در حقیقت، قرآن گفتاری قاطع و روشنگر است؛

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ ﴿١٤﴾

و آن شوخی نیست.

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا ﴿١٥﴾

آنان دست به نیرنگ می‌زنند.

وَأَكِيدُ كَيْدًا ﴿١٦﴾

و [من نیز] دست به نیرنگ می‌زنم.

فَمَهِّلِ ٱلْكَـٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا ﴿١٧﴾

پس کافران را مهلت ده، و کمی آنان را به حال خود واگذار.