فِيهِمَا فَـٰكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ
در آن دو، میوه و خرما و انار است.
صفحه 534 را بر اساس مرزهای تأییدشده Tanzil بخوانید. این انتخاب شامل 27 آیه است.
فِيهِمَا فَـٰكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ
در آن دو، میوه و خرما و انار است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌ
در آنجا [زنانی] نکوخوی و نکورویند.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
حُورٌ مَّقْصُورَٰتٌ فِى ٱلْخِيَامِ
حورانی پردهنشین در [دل] خیمهها.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّ
دست هیچ انس و جنی پیش از ایشان به آنها نرسیده است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍ
بر بالش سبز و فرش نیکو تکیه زدهاند.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
تَبَـٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَـٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ
خجسته باد نام پروردگار شکوهمند و بزرگوارت،
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ
آن واقعه چون وقوع یابد،
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ
[که] در وقوع آن دروغی نیست:
خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ
پستکننده [و] بالابرنده است.
إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّا
چون زمین با تکان [سختی] لرزانده شود،
وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّا
و کوهها [جمله] ریزه ریزه شوند،
فَكَانَتْ هَبَآءً مُّنۢبَثًّا
و غباری پراکنده گردند،
وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًا ثَلَـٰثَةً
و شما سه دسته شوید:
فَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ
یاران دست راست، کدامند یاران دست راست؟
وَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ
و یاران چپ؛ کدامند یاران چپ؟
وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ
و سبقتگیرندگان مقدمند؛
أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ
آنانند همان مقربان [خدا]،
فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ
در باغستانهای پر نعمت.
ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ
گروهی از پیشینیان،
وَقَلِيلٌ مِّنَ ٱلْـَٔاخِرِينَ
و اندکی از متأخران.
عَلَىٰ سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ
بر تختهایی جواهرنشان،
مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَـٰبِلِينَ
که روبروی هم بر آنها تکیه دادهاند.