Faqe 576

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ﴿١٨﴾

sepse, ka paramenduar dhe ka kurdisur (kundër Kur’anit), -

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ﴿١٩﴾

dhe, qoftë mallkuar, si e ka kurdisur!

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ﴿٢٠﴾

dhe sërish – edhe njëherë, qoftë mallkuar, si e ka kurdisur! –

ثُمَّ نَظَرَ﴿٢١﴾

Pastaj ka shikuar

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ﴿٢٢﴾

e, u vrejt dhe iu mrrol (fytyra)

ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ﴿٢٣﴾

dhe u kthye (nga mendimi i drejtë) dhe u kapardis,

فَقَالَ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ﴿٢٤﴾

dhe tha: “Ky (Kur’ani) nuk është gjë tjetër, përpos magji trashëguese,

إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ﴿٢٥﴾

këto janë vetëm fjalë njeriu!”

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ﴿٢٦﴾

Do ta hudhi (dënojë) në Sekar (Skëterrë) –

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ﴿٢٧﴾

e kush të shpjegon ty se çka është Sekari?

لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ﴿٢٨﴾

Ai nuk lë gjë dhe i përfshinë të gjithë (i djegë)

لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِ﴿٢٩﴾

lëkurat iu bënë të zeza (nga të djegurit)

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ﴿٣٠﴾

mbikëqyrës të tij (Skëterrës) janë nëntëmbëdhjetë (engjëj). –

وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَـٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةً ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَـٰنًا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَٱلْكَـٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ﴿٣١﴾

Na, kemi bërë rojtarë të zjarrit (engjëj) dhe kemi caktuar numrin e tyre, vetëm për t’i provuar jobesimtarët; për ‘tu bindur njerëzit, të cilëve, u është dhënë Libri, që t’u shtohet (forcohet) besimi atyre që besojnë, e mos të dyshojnë, ata, të cilëve u është dhënë Libri, - dhe për të thënë ata që janë zemërkëqinj (hipokrit) dhe jobesimtarë: “Ç’ka dashur Zoti (të tregojë) me këtë shembull?” Kështu, Perëndia i lë në hutim (dhe në humbje) ata që do, dhe në rrugë të drejtë e udhëzon atë që don. Askush tjetër, përveç Tij, nuk e di numrin e ushtrisë së Zotit tënd. Kjo është vetëm këshillë për njerëzit.

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ﴿٣٢﴾

Kurrsesi! Betohem në Hënën

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ﴿٣٣﴾

dhe në natën që largohet,

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ﴿٣٤﴾

e mëngjesin që zbardhëllon, -

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ﴿٣٥﴾

ajo (skëterra), me të vërtetë, është njëra nga fatkeqësitë më të mëdha,

نَذِيرًا لِّلْبَشَرِ﴿٣٦﴾

kjo është si këshillim –

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ﴿٣٧﴾

për ata nga ju që dëshirojnë të bëjnë mirë ose të abstenojnë (në këtë)!

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ﴿٣٨﴾

Çdo njeri është peng (përgjegjës) për veprat e veta,

إِلَّآ أَصْحَـٰبَ ٱلْيَمِينِ﴿٣٩﴾

përveç fatlumëve;

فِى جَنَّـٰتٍ يَتَسَآءَلُونَ﴿٤٠﴾

të cilët në kopshtijet e xhenneti i pyesin fajtorët:

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ﴿٤١﴾

-

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ﴿٤٢﴾

“Çka u ka sjellë juve në Sekar (Skëterrë)?”

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ﴿٤٣﴾

Ata do të përgjigjen: “Nuk kemi qenë nga ata që kanë bërë namaz

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ﴿٤٤﴾

dhe prej atyre që i kanë ushqyer të varfërit

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ﴿٤٥﴾

dhe jemi lëshuar në biseda të kota me djerraditësit (badihavxhinjtë),

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ﴿٤٦﴾

dhe kemi përgënjeshtruar Ditën e Kijametit,

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ﴿٤٧﴾

përderisa nuk na erdhi vdekja”.