Faqe 577

فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَـٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ﴿٤٨﴾

Kurrfarë ndërmjetësimi i ndërmjetësuesve nuk do t’u ndihmojë atyre.

فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ﴿٤٩﴾

E, përse shmangën ata nga këshillimi,

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ﴿٥٠﴾

thua se janë gomarë të egër,

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ﴿٥١﴾

të frikësuar, që kanë ikur prej luanit.

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً﴿٥٢﴾

Po! Çdonjëri nga ata do të kërkojë që t’i jepet rregjistri i qartë (nga Zoti).

كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ﴿٥٣﴾

Kurrsesi, pasi që ata nuk i frikohen Ditës së Kijametit!

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌ﴿٥٤﴾

Ai (Kur’ani), në të vërtetë, është këshillë,

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ﴿٥٥﴾

dhe kush të dojë, le ta pranojë,

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ﴿٥٦﴾

e këshillohen vetëm ata që do Perëndia; Ai është i vetmi të cilit duhet t’i druajmë dhe Ai është i vetmi falës.

لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ﴿١﴾

Betohem në Ditën e Kijametit

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ﴿٢﴾

dhe betohem në shpirtin e atij që e qorton vetveten.

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ﴿٣﴾

A mendon njeriu që nuk do të mund t’ia mbledhim eshtrat e tij?

بَلَىٰ قَـٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ﴿٤﴾

Po si jo, Ne mundemi me ia bë majet e gishtave ashtu si i ka pasur.

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَـٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ﴿٥﴾

Por, njeriu dëshiron të gabojë përderisa të jetë gjallë,

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَـٰمَةِ﴿٦﴾

e pyet: “Kur do të jetë Dita e Kijametit?”

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ﴿٧﴾

Kur syri (shikimi) të shqetësohet nga frika

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ﴿٨﴾

dhe të zihet Hëna,

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ﴿٩﴾

dhe Dielli e Hëna të bashkohen,

يَقُولُ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ﴿١٠﴾

atë ditë njeriu, thërret: “Ku të ikim?”

كَلَّا لَا وَزَرَ﴿١١﴾

Askund! S’ka strehim.

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ﴿١٢﴾

Atë ditë, strehimi është te Zoti yt,

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ﴿١٣﴾

atë ditë, njeriu informohet për veprat që i ka punuar, si dhe për ato që i ka lëshuar,

بَلِ ٱلْإِنسَـٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌ﴿١٤﴾

njeriu vetë do të dëshmojë kundër vetvetes,

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ﴿١٥﴾

madje – edhe në qoftë se i paraqet arsyetimet e veta, (ato nuk pranohen).

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ﴿١٦﴾

Mos nxito në të lexuarit e Kur’anit me gjunë tënde,

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ﴿١٧﴾

Ne, do t’i tubojmë pjesët e tij (Kur’ani), për ta lexuar atë (si është).

فَإِذَا قَرَأْنَـٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ﴿١٨﴾

E, kur ta lexojë Xhebraili atë (Kur’anin), përcille ti leximin e tij,

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ﴿١٩﴾

e pastaj, Ne do ta shpjegojmë.