Faqe 587

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ﴿١﴾

Kur të shkyhet qielli,

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ﴿٢﴾

dhe kur të rrëzohen (derdhën) yjet,

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ﴿٣﴾

dhe kur përzihen detërat (njëri me tjetrin),

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ﴿٤﴾

dhe kur të rrotullohen varret,

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ﴿٥﴾

çdokush do të di për veprat që ka punuar dhe lëshimet (që ka bërë).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ﴿٦﴾

O njeri, ç’të mashtroi ty që nuk i besove Zotit tënd bujar?

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ﴿٧﴾

Ai të krijoi ty dh bëri që ta kesh (në formë) të harmonizuar tërë organizmin, -

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ﴿٨﴾

dhe çfarë forme deshi (Ai), të dha!

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ﴿٩﴾

Jo, jo! Kurrsesi! Ju po e konsideroni besimin gënjeshtër.

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَـٰفِظِينَ﴿١٠﴾

Me të vërtetë, ka rojtarë për ju,

كِرَامًا كَـٰتِبِينَ﴿١١﴾

që janë të nderueshëm tek ne,

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ﴿١٢﴾

që i shënojnë veprat tuaja, dinë çka punoni.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ﴿١٣﴾

Të ndershmit, me të vërtetë, do të gjenden në xhennet,

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍ﴿١٤﴾

kurse fajtorët, me të vërtetë, do të gjenden në skëterrë.

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ﴿١٥﴾

Në Ditën e Kijametit (ata) do të digjen në zjarr,

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ﴿١٦﴾

dhe kurrë nuk do të dalin prej tij.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ﴿١٧﴾

E, kush të shpjegon ty për Ditën e Kijametit? –

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ﴿١٨﴾

dhe edhe njëherë: kush të shpjegon ty ç’është Dita e Kijametit?!

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْـًٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِّلَّهِ﴿١٩﴾

Ajo është Ditë kur askush nuk mund t’i ndihmojë ndokujt asgjë, atë ditë pushteti i tërë është vetëm i Perëndisë.

وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ﴿١﴾

Mjer për ata që kur masin – mungojnë,

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ﴿٢﴾

të cilët e marrin masën e plotë kur është e marrin vetveten,

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ﴿٣﴾

e, kur t’iu masin të tjerëve me litër ose me kandar – ju pakësojnë.

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ﴿٤﴾

A nuk mendojnë ata se do të ringjallen

لِيَوْمٍ عَظِيمٍ﴿٥﴾

në një Ditë të madhe (të Kijametit),

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿٦﴾

atë Ditë kur njerëzit do të dalin para Zotit të gjithësisë!