Faqe 591

وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ﴿١﴾

Betohem në qiellin dhe yllin e natës.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ﴿٢﴾

E, a e di ti se ç’është ylli i natës?

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ﴿٣﴾

Ai është ylli që shpon terrin (me dritën e vet).

إِن كُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ﴿٤﴾

Për çdo njeri ka mbikëqyrës (ndaj tij)!

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ مِمَّ خُلِقَ﴿٥﴾

Le të shikojë njeriu prej çkahjes është krijuar:

خُلِقَ مِن مَّآءٍ دَافِقٍ﴿٦﴾

është krijuar nga lëngu që kullon (hudhet),

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ﴿٧﴾

i cili del nga kurrizi (i mashkullit) dhe krahërori,

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌ﴿٨﴾

dhe, me të vërtetë, Ai (Perëndia) është i pushtetshëm – për ta kthyer (ringjallë) atë,

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ﴿٩﴾

në Ditën kur do të zbulohen sekretet

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ﴿١٠﴾

kur njeriu nuk do të ketë as fuqi, as ndihmës.

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ﴿١١﴾

Betohem në qiellin, shëndrues i (plot) gjendjeve

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ﴿١٢﴾

dhe Tokën që plasaritet për të mbirë bimët, -

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌ فَصْلٌ﴿١٣﴾

Kur’ani, me të vërtetë, është fjalë që ndanë të vërtetën prej të pavërtetës,

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ﴿١٤﴾

ai nuk është kurrfarë burleske (tregim i kotë)!

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا﴿١٥﴾

Me të vërtetë, at shërbehen me dinakëri (të mëdha),

وَأَكِيدُ كَيْدًا﴿١٦﴾

e, Unë i ndëshkojë për dinakërinë, e tyre –

فَمَهِّلِ ٱلْكَـٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا﴿١٧﴾

andaj, caktoju pak afat jobesimtarëve, lëri në qetësi ata edhe për një çast.

سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى﴿١﴾

Falendero emrin e Zotit tënd të Lartësuar,

ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ﴿٢﴾

që krijon çdo gjë dhe e bënë të harmonizuar,

وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ﴿٣﴾

dhe që çdo gjë e ka caktuar dhe i ka dhënë inspirim,

وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ﴿٤﴾

dhe që bënë të rriten kullosat,

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ﴿٥﴾

dhe pastaj bën që të shndërrohen, të thahen e të vyshken.

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ﴿٦﴾

Na do ta mësojmë ty (Kur’anin, përmes Xhebrailit), e ti nuk do ta harrosh,

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ﴿٧﴾

përveç asaj që don Zoti. Ai (Perëndia), me të vërtetë, di çdo gjë që shprehni haptazi dhe atë që fshihni –

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ﴿٨﴾

dhe Ne do ta lehtësojmë ty (rrugën) e lehtë,

فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ﴿٩﴾

prandaj këshillo ti – nëse këshilla ka dobi:

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ﴿١٠﴾

ai që i druan Perëndisë, këshillohet,

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى﴿١١﴾

e shmanget nga këshillat, ai më i keqi,

ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ﴿١٢﴾

i cili do të digjet në zjarrin e madh,

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ﴿١٣﴾

e në të, as nuk do të vdes e as nuk do të jetojë (jetë normale).

قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ﴿١٤﴾

Shpëtimin do të arrijë ai që pastrohet (nga të këqiat)

وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ﴿١٥﴾

dhe që e përmend emrin e Zotit të vet dhe bënë namaz!